موضوعات: "کلام نور" یا "احکام"

پاسخ رهبر انقلاب به استفتاء درباره اخذ ویزای اربعین

نوشته شده توسطرحیمی 24ام مهر, 1397

 

پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر مقام معظم رهبری تازه‌ترین استفتائات در مورد اربعین حسینی علیه السلام را منتشر کرد که در ادامه می‌خوانید:

 

حکم زیارت اربعین

س. ۱. با توجه به مسائل روز، آیا زیارت اربعین در این برهه از زمان واجب است؟

ج. زیارت اربعین مستحب است.

 

گذرنامه برای زیارت اربعین

س. ۲. حکم اخذ روادید برای زیارت اربعین چیست؟

ج. در هر صورت رعایت قوانین و مقررات لازم است.

 

استفاده از گذرنامه دیگری

س. ۳. ایام زیارت اربعین نزدیک است و فرصت کافی برای گرفتن گذرنامه موجود نیست؛ آیا بنده می‌توانم با گذرنامه برادرم با رضایت او به زیارت اربعین بروم؟ آیا رفتن به این زیارت منع شرعی دارد؟

ج. در هر صورت رعایت قوانین و مقررات لازم است؛ و تخلّف از آن جایز نیست.

 

خرید ارز از صرافی‌های غیرمجاز

س. ۴. دیده شده در ایام اربعین یا غیر آن، زائرین برای خرید ارز از صرافی‌های غیرمجاز اقدام به خرید ارز می‌کنند، آیا خرید از صرافی‌های غیرمجاز حرام است؟

ج. تابع قوانین مربوط است.

ادامه »

حکم شرکت زنان در پیاده روی اربعین

نوشته شده توسطرحیمی 12ام مهر, 1397

 

مرجع تقلید جهان تشیع به سؤالی پیرامون «شرکت زنان در پیاده روی اربعین» پاسخ دادند.

حضرت آیت الله مکارم شیرازی به استفتائی پیرامون «شرکت زنان در پیاده روی اربعین»  پاسخ گفتند که تقدیم حضور علاقمندان می گردد.

* شرکت زنان در پیاده روی اربعین

شرکت زنان در پیاده روی اربعین چه حکمی دارد؟

پاسخ:

نباید از شکوه اربعین چیزی کاست و شرکت زنان اشکالی ندارد؛ ولی جهات شرعی را باید کاملا رعایت نمایند و بهتر است که با محارم خود بروند.

حوزه

گنج های بهشت در چهار موضوع نهفته است

نوشته شده توسطرحیمی 9ام مهر, 1397
 
 
 
پیامبر اکرم(ص)فرمودند
:چهار چیز از گنج های بهشت است
.پنهان داشتن فقر، پنهان داشتن صدقه، پنهان داشتن مصیبت و پنهان داشتن درد.
 
آیت الله مجتهدی تهرانی (ره)در شرح این حدیث، به روایتی از امام صادق استناد می کند و می گوید:در کتاب منتهی الامال حدیثی از امام صادق (ع)آمده است که ایشان فرموده اند:چهار چیز از گنج های خوبی است:
 
اول:کتمان کردن فقر:احتیاج داری نیازمندی به هیچ کس چیزی نگو.مخفی کن.فقط به خدا بگو به کسی نگو ندارم.به خدا بگویی برایت می رسد.اگر به کسی بگویی ذلیل و خوار می شوی.
 
دوم:مخفی کردن صدقه.کار خوبی کرده ای آن را مخفی کن اگر برای جهیزیه نیازمند قالی خریده ای به کسی نگو.مسجد یا بیمارستان ساخته ای به کسی نگو.کارهای خیر را برای کسی بازگو نکنید.
 
سوم:مخفی کردن مصیبت:مصیبت هایتان را کتمان کنید داغ اولاد دیده ای به کسی نگو.شهید داده ای نگو.اظهار ناراحتی نکن.
 
چهارم:مخفی کردن درد و بیماری.درد و بیماری اگر داری به کسی نگو نصف شب به خاطر دل درد زنت را بیدار نکن.از خدا شفای دل درد را نخواه
 
کتاب احسن الحدیث ص
 
منبع : باشگاه خبرنگاران

تعاون و همکاری در کار خیر

نوشته شده توسطرحیمی 9ام مهر, 1397

 

 

وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى


وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ

و در نيكوكارى و پرهيزگارى با يكديگر همكارى كنيد،
 نه بر گناه و ستمکاری

بازنده امتحانهای دشوار

نوشته شده توسطرحیمی 8ام مهر, 1397

از یاران و شیعیان علی علیه السلام بود. همواره یاریگر امام خود بود مگر در جنگ جمل که دچار تردید شد پس از علی در سخت‌ترین شرایط در حلقه‌ی اول یاران امام حسن علیه السلام بود مگر در جریان صلح که دچار تردید شد، بر امام علیه السلام اعتراض آورد. سپس امام حسین علیه السلام را پیشوای خود خواند و از او پیروی نمود مگر در کربلا که تردید کرد و از قافله جاماند. سپس توبه کرد اما قافله رفته بود.

 

 

موسسه اهل بیت علیهم السلام

آثار نماز

نوشته شده توسطرحیمی 7ام مهر, 1397

 

پیامبر صلى‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله:

 اَلصَّلاةُ مِن شَرائِعِ الدّینِ وَ فی‌ها مَرضاةُ الرَّبِّ عَزَّوَجَلَّ وَ هِىَ مِنهاجُ النبیاءِ وَ لِلمُصَلّى حُبُّ المَلائِکَةِ وَ هُدىً و ایمانٌ وَ نورُ المَعرفَةِ وَ بَرَکَةٌ فِى الرِّزقِ.

 

نماز، از آیین‏هاى دین است و رضاى پروردگار، در آن است؛ و آن راه پیامبران است.

براى نمازگزار، محبت فرشتگان، هدایت، ایمان، نور معرفت و برکت در روزى است.

 

نشانه نیک بختی چیست؟

نوشته شده توسطرحیمی 21ام شهریور, 1397

 

امام حسین علیه السلام :

مِن دَلائِلِ عَلاماتِ القَبولِ : الجُلوسُ إلى أهلِ العُقولِ؛

 

از نشانه هاى خوش نامى و نيك بختى ، همنشينى با خردمندان است.

ارزش انسان به چیست؟

نوشته شده توسطرحیمی 17ام شهریور, 1397

 

قَالَ علی علیه السلام :

 

قِيمَةُ كُلِّ امْرِئٍ مَا يُحْسِنُ.

 

ارزش هرکس به اندازه کارهای خوبی است که انجام می دهد

تحف العقول،‌

 

 

باشگاه خبرنگان

 

 

 

 

حکم شرعی خوانندگی زنان

نوشته شده توسطرحیمی 19ام مرداد, 1397

 

گوش‌ دادن به غنا که عبارت است از ترجیع صدا به نحوى که طرب‏ انگیز و مناسب با مجالس لهو و گناه باشد، مطلقاً حرام است، حتّى غناى زن براى شوهرش و بالعکس و قصد لذت بردن از همسر، استماع(شنیدن) غنا را مباح نمى ‏کند و حرمت غنا و مانند آن، با تعبّد به شرع ثابت شده و از احکام ثابت فقه شیعه محسوب مى‏ شود و دائر مدار ملاکات فرضى و آثار روانى و اجتماعى نمى‏ باشد، بلکه تا زمانى که این عنوان حرام بر آن صدق کند، حکم آن حرمت و وجوب اجتناب به‌ طور مطلق است.

بسیاری‌ از آوازهایی که توسط بانوان خوانده می‌شود، با غنا همراه است و از سوی مراجع معظم تقلید حرام اعلام شده است. این روزها موضوع خوانندگی زنان در برخی محافل و مجامع عمومی مطرح شده و واکنش‌های متفاوتی را به همراه داشته است.

 

گوش‌دادن به صداى زن هنگامى که شعر و غیر آن را با آهنگ و ترجیع مى‏ خواند، اعم از اینکه شنونده، جوان باشد یاخیر، مذکر باشد یا مؤنث چه حکمى دارد؟ و اگر آن زن از محارم باشد، حکم آن چیست؟

اگر صداى زن به‌صورت غنا نباشد و گوش‌دادن به صداى او هم به قصد لذت و ریبه نباشد و مفسده‏اى هم بر آن مترتّب نگردد، اشکال ندارد و فرقى بین موارد فوق نیست.

 

اجراى کنسرت توسط زن براى زنان با علم به اینکه گروه نوازندگان نیز زن هستند، چه حکمى دارد؟

اگر اجراى کنسرت به‌صورت ترجیع مطرب(غنا) نباشد و موسیقى هم که نواخته مى‏ شود از نوع لهوى حرام نباشد، این امر فى‏ نفسه اشکال ندارد.

 

گوش دادن به نوارى كه خواننده‏ اش زن باشد و از سروده‏هاى شعرايى مثل حافظ و مولوى و … استفاده كند، چه حكمى دارد؟

آيات عظام امام، بهجت، صافى، فاضل، مكارم و وحيد:

گوش دادن به آن جايز نيست.

آيات عظام تبريزى، خامنه‏ اى، سيستانى و نورى:

گوش دادن به آواز زن، اگر غنا نباشد و باعث التذاذ جنسى و تهييج شهوت نشود و مفسده‏اى بر آن مترتب نگردد، اشكال ندارد.

تبصره. «غنا» عبارت است از ترجيع صدا، به نحوى كه طرب‏ انگيز و مناسب با مجالس لهو و گناه باشد.

ادامه »

موسیقی حرام کدام است؟

نوشته شده توسطرحیمی 19ام مرداد, 1397

 


آثار موسيقى‏
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِى لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ‏ ؛

«و برخى از مردم سخنان بيهوده را مى‏ خرند تا مردم را از روى نادانى، از راه خدا گمراه سازند». (لقمان، آيه 6)

موسیقی چیست؟

«غنا» در اصطلاح شرعى عبارت است از:

«آوازى كه از حنجره آدمى بيرون آمده و در گلو چرخانده (چهچهه) شود و در شنونده حالت سرور و وجد ايجاد كند و مناسب با مجالس لهو و خوش‏گذرانى باشد».

اما موسيقى به «صوت و آهنگى گفته مى‏ شود كه از آلات موسيقى، پديد آيد».

با بررسى كوتاه در قرآن و روايات و سخن روان شناسان، مى‏توان موارد ذيل را از فلسفه‏ هاى حرمت موسيقى دانست:

1. انسان را به فساد و فحشا گرايش مى‏ دهد.(در حديثى از نبى اكرم صلى الله عليه و آله آمده است:

« الغِناءُ رُقِيَّةُ الزِّنا»؛« غنا نردبان زنا است»: بحارالانوار، ج 76، باب 99، الغناء.)
2. او را از ياد خدا غافل مى‏سازد. (در آيه 6 از سوره« لقمان» يكى از عوامل گمراهى از سبيل الهى« لهو الحديث» دانسته شده و« لهو» آن چيزى است كه انسان را به خودش آنچنان مشغول كند كه باعث غفلت و بازماندن از كارهاى مهم‏تر شود، و در روايات اسلامى از آن به« غنا» تفسير شده است: وسائل الشيعه، ج 12، باب 99، ابواب مايكتسب به.)
3. بر روان و اعصاب، تأثير سويى دارد. (تفسير نمونه، ج 17، ص 24)

 

توجه به چند نکنه در مورد غنا و موسیقی:

يكم. هر نوع آواز و آهنگى، حرام شمرده نمى‏ شود؛ بلكه تنها آهنگ‏هاى مناسب با مجالس لهو و فساد، مشمول حرمت است و گوش دادن به آهنگ‏هايى كه از اين مشخصه عارى بوده و يا مشكوك به نظر مى‏رسد، اشكال ندارد.

دوم. طرب و لهو، دو واژه كليدى است كه در باب غنا و موسيقى به كار مى‏رود.
«طرب» به حالت سبك وزنى و سبك عقلى گفته مى‏ شود كه در اثر شنيدن آواز يا آهنگ، در روان و نفس آدمى پديد مى‏ آيد و او را از حد اعتدال خارج مى‏كند.
اين امر تنها به حالت شادى اختصاص نمى‏ يابد؛ بلكه ممكن است از آهنگ‏هاى‏ غم و حزن آور نيز به دست آيد.  «لهو» سازگارى و هم‏نوايى آواز و آهنگ نواخته شده با مجالس فساد و خوش‏گذرانى است؛ بدين معنا كه ممكن است نغمه‏اى طرب‏ انگيز نباشد؛ ولى از نغمه‏ هايى باشد كه فقط در جلسات فاسقان و هواپرستان رايج باشد، به اين آهنگ لهوى مى‏ گويند و اگر از هر دو مشخصه (طرب و لهو) برخوردار باشد، به آن مطرب لهوى مى‏ گويند.
تمامى مراجع تقليد، «لهوى بودن» را جزء و قيد موسيقى حرام مى‏ دانند؛ ولى در قيد «طرب‏ انگيزى» اختلاف نظر دارند. (آيات عظام سيستانى، تبريزى، وحيد و مكارم، موسيقى لهوى را حرام مى ‏دانند؛ اگرچه طرب‏ انگيز نباشد.)

سوم. آلات موسيقى دو قسم است:
آلات مختص حرام؛
آلات مشترك.
«آلات مختص» به آلاتى از موسيقى گفته مى ‏شود كه نوعاً در لهو و لعب به كار مى‏ رود و منفعت حلالى در بر ندارد.
«آلات مشترك» به آلاتى از موسيقى گفته مى‏ شود كه هم براى منافع مشروع و حلال به كار مى ‏رود و هم براى منافع نامشروع و حرام.
استفاده از آلات مختص به هيچ وجه جايز نيست؛ ولى آلات مشترك بستگى به كيفيت نواختن آن دارد.
بيشتر مراجع تقليد (به غیر از آيات بهجت و صافى) استفاده از آلات مشترك را به طور مطلق حرام نكرده‏ اند؛ بلكه براساس كيفيت نواختن آن فتوا داده‏ اند.
 


برگرفته از رساله دانشجویی(سید مجتبی حسینی)