یادمان می رود که برای چه به هیئت می رویم و آنقدر غرق در ظواهر می شویم که می گوییم هیئتی هستیم نه حسینی .
انشاءالله حسینی شویم …
عالی بود .

یادمان می رود که برای چه به هیئت می رویم و آنقدر غرق در ظواهر می شویم که می گوییم هیئتی هستیم نه حسینی .
انشاءالله حسینی شویم …
عالی بود .

یا که گویم قلبتان هم از جفا آتش گرفت

زهر کینه همچو میخی روی سینه جا گرفت

سینه و قلب و همه جای شما آتش گرفت

آنقدر از چشم خود خون جگر می ریختی

تا که از هرمش همی چشم شما آتش گرفت

جای آنکه او بنوشاند تو را از آب و شیر

جای آن از زهر جسمت تا به پا آتش گرفت

گرچه می سوخت اما قبل از این ها این جگر

از غم داغ غریب کربلا آتش گرفت

سروده : جعفرابوالفتحی